Vandaag gaat Bert met de ambulance weer naar het ziekenhuis in Doetinchem voor de chemokuur.

Ik breng ’s ochtends de auto naar de garage voor het plaatsen van de antenne; die kan ik eind van de middag weer ophalen. De fiets had ik achterin gelegd en vanaf de garage dus op de fiets naar het Slingeland. Het is lekker weer, alweer.

Bert ligt op een eenpersoonskamer; dat was noodzakelijk, omdat een passieve tillift te groot was om in een zaal voor meer patiënten te gebruiken. Als hij weer terug is in de Maartenskliniek komt hij ook op een aparte kamer; om besmetting te voorkomen na de chemokuur.   

Het ‘opgeblazen’ gevoel van de vorige keer is nu wat minder, gelukkig. Hij heeft ook zetpillen gekregen tegen eventuele misselijkheid, dus voelt zich beter dan de vorige keer.

Eind van de middag ga ik de auto ophalen en naar huis; Bert gaat met de ambulance weer naar Nijmegen, het heeft geen zin daar achteraan te rijden.

We hebben vanavond geen bridge, Marga is op vakantie, maar ik heb afgesproken met Jasper en Richelle, onze naaste buren. Ik wil vragen of zij akkoord gaan met een aanbouw. Omdat ons huis het laatste van de straat is, zijn zij onze enige ‘naaste’ buren. Om de hoek staat een blok woningen dwars achter ons huis, waarbij de tuin van Mevrouw Haccou aan onze achtertuin grenst. Met haar moet ik dus ook overleggen.

Voor ik naar de buren ga een berichtje van Bert: er is geen ambulance om hem naar Nijmegen te brengen… Het blijkt dat er na 5 uur geen B-ambulances rijden; dat zijn de ambulances voor niet-spoedeisende hulp. Hier snappen we echt niets van; 4 weken geleden was bekend dat hij vandaag werd opgenomen, ze weten hoe lang het inlopen van alle zakjes duurt, dan had er toch iets geregeld moeten zijn?

De verpleging baalt er ook enorm van en doet er alles aan om het vervoer te organiseren. Uiteindelijk komt er een rolstoel (een zo stevig mogelijke, die door de technische dienst ook nog wordt afgesteld), en met een deken om gaat Bert met een rolstoeltaxi. Uiteraard had hij geen kleding of schoenen bij zich. Manou, de verpleegster die alles heeft geregeld heeft geadviseerd een klacht in te dienen bij het ziekenhuis.

Jasper en Richelle vinden het prima dat er een aanbouw komt; had ik ook wel een beetje op gerekend, maar in ieder geval heel fijn! Het wordt in elk geval hoger dan 2 meter en is aan de rechterkant van hun tuin; dat is op het zuidwesten, dus neemt in de namiddag en avond ook zon weg. We gaan nog een soort contract opstellen, spreken we af, en zij krijgen in elk geval zeggenschap over de kleur van de wand waar zij tegenaan kijken.